WIĘCEJ TRAWY, TA SAMA ZIEMIA

Wypas rotacyjny

Więcej kwater, dłuższy odpoczynek, większy przyrost, więcej bydła. Każdy hodowca stosujący wypas rotacyjny zna tę matematykę. eShepherd usuwa z niej koszt ogrodzenia.

Bydło przemieszczające się przez podzielony sektor wypasu rotacyjnego (system technograzing)
Bydło przemieszczające się przez podzielony sektor wypasu rotacyjnego (system technograzing)

Wypas rotacyjny to wiedza ustalona od pół wieku. Więcej podziałów, dłuższy odpoczynek, większy przyrost, więcej bydła. Gospodarz zna tę matematykę.

Ograniczeniem zawsze było ogrodzenie. Każda kolejna kwaterakwatera to kolejna wycena, kolejny przyjazd wykonawcy, kolejna rozmowa o tym, czy dodatkowy sektor jest wart dodatkowego kosztu. Więc dwanaście kwater zostaje dwunastoma kwaterami przez następne dwadzieścia lat, a rotacja dryfuje w stronę tego, co pozwalają stare linie ogrodzeń, zamiast tego, czego domaga się teren.

Dziel teren na telefonie.

Rysuj sektory pod to, co robi teren, a nie pod to, co wykrawają linie ogrodzeń. Przesuwaj przez nie stado zgodnie z planem, z sąsiedniej kwatery albo z drugiego końca kraju. Koszt dodania podziału spada do zera, więc pytanie przestaje brzmieć, czy stać cię na kolejny sektor, a zaczyna brzmieć, jakiego podziału naprawdę potrzebuje ten teren.

Na stromych wzgórzach Hawkes Bay Mathew i Gemma Barham ustawiają aktualizację dla ośmiu stad na 6 rano i o 7 znajdują je już na nowym pasie.

Druga połowa sprawy to termin. Rotacja prowadzona zgodnie z grafikiem daje powtarzalne wyniki. Rotacja spóźniona, bo nikt nie mógł wyjechać w dniu, w którym kończył się odpoczynek, daje wyniki nierówne, a w skali sezonu opóźnienia się kumulują.

George Hardwick-Smith prowadzi 200 byczków R1 na równinie rzecznej w Taranaki jako dziesięć stad po 120 sektorów każde. Przesunięcia rysuje na laptopie i planuje na tydzień z góry. Cała tygodniowa robota przy ogrodzeniu zajmuje około 40 minut.

W Wairarapa Dion Kilmister produkował około 14 ton paszy i wykorzystywał 78% z niej. Ostatnia piąta część była wdeptana, zanieczyszczona albo zostawiona za stadem.

Z wirtualnymi sektorami i danymi o przyrostach masy wykorzystanie przesunęło się z 78% w stronę 95%, na tym samym terenie i w tym samym sezonie. Nic nie kupiono. Nic nie zbudowano. Trawa, która i tak tam rosła, została zjedzona. Tak wygląda więcej z tej samej ziemi w prawdziwym gospodarstwie.

Obsada to dźwignia, po którą większość gospodarstw nigdy nie sięga, bo ogrodzenie na to nie pozwala.

W Bonnyville w Albercie Nick Kunec przesuwa około 300 jednostek zwierzęcych cztery razy dziennie przez półakrowe kwatery, przy 600 000 do 700 000 funtów na akr. Konkurencja o paszę sprawia, że bydło zjada równo i sięga po szerszy zakres roślin. Przez pięć lat z opadem poniżej dziesięciu cali zintensyfikował najlepsze grunty, resztę zostawił na odpoczynek i nie musiał redukować stada, gdy sąsiedzi musieli.

A zapis powstaje sam. Każde wejście do sektora, każde wyjście, każdy okres odpoczynku, każdy okres powrotu, rejestrowane dla każdego sektora i każdego sezonu.

Rotacja, która kiedyś mieszkała w głowie zarządzającego i w notatniku na kuchennym stole, staje się czymś, co możesz pokazać kupcowi, doradcy albo sobie samemu dwa sezony później, kiedy próbujesz zrozumieć, czemu jeden sektor wykończył wolce, a drugi nie. Ustaw regułę powrotu według zapasu paszy zamiast według kalendarza, a platforma nie wpuści stada, dopóki teren nie będzie gotowy.

Rotacja, jaką chciałeś prowadzić.

Nareszcie rotacja, jaką możesz prowadzić.

Rezultat

Dziesięć stad po 120 sektorów każde, prowadzone w około 40 minut tygodniowo.

Przeczytaj historię: George Hardwick-Smith, Taranaki, NZ

Więcej sektorów. Więcej odpoczynku. Ten sam drut.